Fundusze inwestycyjne, fundusze parasolowe, asset management a podatek

Inwestowanie w długim terminie, czasem dość odległym wymaga dobrego zaplanowania. Jednym z takich elementów powinien być dobór odpowiednich instrumentów inwestycyjnych. Jeśli decydujemy się na powierzenie inwestycji w ręce specjalistów z asset management czy funduszy inwestycyjnych warto przeanalizować rozwiązania również pod względem sposobu naliczania podatku Belki.

Fundusze inwestycyjne - podatek płaci się w momencie umorzenia jednostek funduszu. Jeśli przez wiele lat inwestujemy w ten sam fundusz, to nie płaci się podatku. Dzięki temu pieniądze mogą pracować lepiej, ale każda zmiana strategii czy funduszu powoduje rozliczenie podatku. Dużym minusem jest brak możliwości rozliczenia straty. Jeśli osiągamy stratę to po prostu nie jest odprowadzany podatek, ale nie ma możliwości odliczenia tej straty z innych inwestycji.

Fundusze parasolowe - w skład funduszy parasolowych wchodzą subfundusze, pomiędzy którymi można przenosić środki bez płacenia podatku. Dzięki temu nawet wieloletnie inwestycje ze zmianami strategii inwestycyjnej mogą być realizowane bez straty na zapłacenie podatku. Minusem jest to, że aby skorzystać z parasola nie wolno spod niego wychodzi, a w ramach subfunduszy są obecne fundusze tylko jednego TFI. Można to nieco obejść wybierając na wstępie fundusze parasolowe np. trzech TFI, ale to nadal będzie ograniczenie.

Asset management - w tym przypadku zarządzanie aktywami odbywa się na indywidualnym rachunku maklerskim klienta. Oznacza to, że z punktu widzenia płacenia podatku od zysków kapitałowych jesteśmy rozliczani indywidualnie. Podatek należy zapłacić wtedy, gdy na danym aktywie (akcje, obligacje) osiągamy zysk. Gdy na aktywie osiągamy stratę, możemy ją rozliczyć w kolejnych latach. Transakcje na aktywach są kumulowane w skali roku i dom maklerski prowadzący rachunek wystawia nam PIT 8C, na którym deklaruje czy w ramach wszystkich transakcji zamkniętym w danym roku osiągnęliśmy stratę czy też zysk. Ten sposób pozwala na częściowe zoptymalizowanie podatkowe dzięki możliwości rozliczenia strat w kolejnych latach. Dobrzy zarządzający potrafią również optymalizować transakcje w skali roku, tak by nie generować nadmiernych zysków do opodatkowania.

Sprawdzaj progi gdy inwestujesz dużo

Wiele instytucji podchodzi z dużym szacunkiem do klientów z dużym portfelem. Jest to dość oczywista zależność, bo im lepiej przekonać do siebie jednego "dużego" klienta niż dziesiątki "małych". Posiadacze większych portfeli często w procesie nabycia produktu mogą wpływać na jego warunki. Warto od najniższych kwot sprawdzać progi by zaoszczędzić lub uzyskać lepsze warunki inwestycji.

• niższa opłata dystrybucyjna lub jej brak - w funduszach inwestycyjnych pierwsze progi niższych opłat zaczynają się w okolicach kilku tysięcy złotych. Przykładowo do 5 tys. zł opłata jest najwyższa, a później maleje powyżej 10 tys. zł, następnie 25 tys. zł, 50 tys. zł, 100 tys. zł, 500 tys. zł. Ostatni próg oscyluje zwykle w okolicach 1 mln zł. Różnica pomiędzy najwyższym i najniższym poziomem opłaty dystrybucyjnej może być dość duża, przykładowo w funduszu akcyjnym może to być 4,5% dla najniższych wpłat, a 0,4% dla najwyższych.
• niższa opłata za zarządzanie - w większości funduszy inwestycyjnych opłata za zarządzanie nie zależy od wartości zainwestowanych środków. Przykładowo dla funduszy akcyjnych najczęściej wynosi ona 4%, ale w przypadku strategii w asset management, dla portfeli przekraczających 1 mln zł, ta opłata może być na poziomie 1,4% (tak jest np. w przypadku Money Makers). Wprawdzie w asset management może się pojawić dodatkowa opłata od wypracowanego zysku, ale w ostatecznym rachunku jest duża szansa, że asset management będzie tańszy. Dla portfeli o niższych wartościach również opłaty mogą być niższe. Przykładowo dla bezpiecznych strategii składających się z obligacji opłaty za zarządzanie w asset management mogą być w przedziale od 0,5 - 0,85%, gdy w funduszach obligacji najczęściej opłata ta wynosi 1,75%.
• wyższe oprocentowanie lokat i rachunków oszczędnościowych - w wielu bankach w cennikach znajdują się informacje o progach oprocentowania, które zmieniają się w zależności od wartości inwestycji. Im większa zdeponowana kwota, tym większe może być oprocentowanie. Przykładowo na koncie oszczędnościowym w ING Banku Śląskim oprocentowanie do 100 000 zł wynosi obecnie 3,15%, a powyżej 100 000 zł wynosi 3,4%. Natomiast w przypadku konta Premium w ING, najwyższe oprocentowanie jest dla kwot powyżej 1 mln zł i wynosi 4%, łącznie bank definiuje sześć progów oprocentowania pomiędzy 2,4% i 4%.

Nie trzeba więc mieć miliona złotych by uzyskać lepsze warunki inwestycji. Budując portfel inwestycyjny warto brać pod uwagę graniczne progi w danym cenniku czy tabeli oprocentowania tak by maksymalnie wykorzystać swoje środki.

Zlecanie zarządzania aktywami

W inwestowaniu z zarządzaniem aktywami będziemy mieli do czynienia wszędzie tam gdzie przekazujemy pieniądze, by w naszym imieniu ktoś dokonywał decyzji inwestycyjnych. Osoba taka, czy firma będą realizować jakąś wybraną strategię, z którą zgadza się klient, ale pozostawia sobie dowolność w pewnym zakresie doboru aktywów.

• Fundusze inwestycyjne. W tym przypadku klienci nabywają jednostki funduszy inwestycyjnych, a całość ich zainwestowanych środków zaczyna stanowić majątek funduszu. Zarządzający funduszem (muszą mieć licencje KNF, podobnie jak instytucja dla której pracują) realizują strategie obrane przez dany fundusz. To zarządzający podejmują konkretne decyzje jakie nabyć akcje, obligacje czy inne instrumenty finansowe. Czyli klient decyduje się na strategię, np. 80% akcji, w tym 25% akcji zagranicznych, a 20% obligacji; natomiast zarządzający realizując strategię nabywają wybrane przez siebie aktywa tak by zachować wyznaczony podział procentowy. Wszystkie aktywa są cały czas własnością funduszu, a klient jest udziałowcem.
• Asset management. W przypadku asset management klient również wybiera strategię inwestycyjną, która jest realizowana przez zarządzających. W tym przypadku jednak klient nie wpłaca pieniędzy do majątku funduszu, ale pozostaje właścicielem środków. Zarządzający (również muszą posiadać licencje KNF) uzyskują od klienta pełnomocnictwo, na podstawie którego zakładają indywidualne konto maklerskie i na nim dokonują transakcji w imieniu klienta. Czyli w przypadku asset management zarządzający prowadzą rachunki klientów.